Zaman, sessiz bir nehir gibi akar,
Bir gün, ellerimizden kayıp gidecek.
Dakikalar, yelkovanın ardına saklanacak,
Akreplerle birlikte geçmişe karışacak.
Yılların izleri, yüzümüzde birer hatıra,
Bir aynaya bakarken göreceğiz
Arka sokaklarda yine bir çocuk ağlar,
O an, bir sesle donar içimizdeki zaman.
Ne güzeldi o sonbahar.
Küçük fidanların büyük düşleriyle,
Kış da gelecek ardından,
Eski bir sobanın üstünde çıtırdayan ateşin sıcaklığıyla.
Bir an dön ve bak,
Her şey, sadece bir nefes değil miydi?
Hiç öğretmediler mi sana,
Güzel günlerin kokusunu içine çekmeyi?
Bekle ilkbaharı.
Balkondaki kaptan su içen kuşlarla birlikte.
Aç pencereni, dışa doğru,
Korkutma son konan kuşu.
Tarabya kıyısında küçük bir semt var,
Aşklarıyla var olan,
Başkalarıyla değil.
Kayıt Tarihi : 27.12.2025 22:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kahve Kokusu




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!