Zamanın kumları Şiiri - Murat Ülkü

Zamanın kumları akarken dünden,
Bir dua yükselir yaralı tenden.
Vazgeçme sakın ha son nefesinden,
Menzil dediğin bak anlık mesafe.

Eriyen saatler suskun heceler,
Gündüze gebedir zifir geceler.
Yolun yorgunluğu seni niceler,
Hakk’a sığındığın mülk-ü mesafe.

Kuşlar kanat çırpar umut dalına,
Bakma bu dünyanın kâr u malına.
Mevlâm derman yazar kulun halına,
Bir âmin diyecek şan oldu mesafe.

Dağları aşarsın sabır asanla,
Yüzleşir öz ruhun mahzun tasanla.
Yeter ki niyetin kalsın hasanla,
Hayırla örülen tan vakti mesafe.

Güneşin doğuşu ansızın olur,
Yorulan yürekler huzuru bulur.
Dua eken elbet muradı alır,
Toprakla tohumca saklı mesafe.

Yıkılma yolun dik yokuşlarında,
Hikmetler gizlidir bakışlarında.
Kaderin o ince nakışlarında,
İlmikle dokunan can özü mesafe.

Gözyaşı dökülsün yıkasın kiri,
Tevbe ile parlar müminin feri.
Dönme bu kapıdan hiç gitme geri,
Secdede varılan pak en mesafe.

Dalgalar sussa da deniz derindir,
Bu çile bu sabır senin yerindir.
Yarınlar bugünden daha serindir,
Ateşte gül açan gülzâr mesafe.

Emanet bu canın sahibi Odur,
Seni senden iyi bilen de Budur.
Vazgeçmek olur mu sâfi bir yoldur,
Vuslata kurulan ulu mesafe.

Garip Murat der ki sükûtun derin,
Gözyaşı vuslata olsun bir serin.
Hazır mı kalbinde o eşsiz yerin?
Gönülden Mevla'ya tek hak mesafe.