Zamanın kalbi Şiiri - Ayşe Yarış

Bir ses kalmış senden, ince bir iz,
Zamanın kalbinde kuruyan bir deniz.
Ne yana baksam sensin sessiz,
Bir ışık sızıyor gecenin hüznüne.

Düştüğüm yerden kalkmadım yine,
Bir gül soldu parmaklarının dibinde.
Adın, rüzgârla gelir pervazıma,
Bir umut ülkesidir hâlâ içimde.

Yanarım bazen kendi içimde
Bir dua gibi adın düşer dilime.
Her şeyin bittiği yerde bile,
Yaşatırım seni hayal aleminde.