Zamanın İzi Şiiri - Abdullah Akçay

Dün dediğin bir rüya, bugün tahta bir attır,
Zaman denen bu yolcu, amansız bir cellattır.
Su akar yolunu bulur, takvimden düşer yaprak,
Her geçen saniye bak, bizi bekler o toprak.

Güneş doğar ve batar, hiç sormaz halimizi,
Bir gölge gibi sürür, peşinden mazimizi.
Ne parayla alınır, ne geri döner dünler,
Bir nefeslik mesafede, tükenir koca günler.

Bir fidan boy atarken, solar taze çiçekler,
Sonsuzluk uykusunda, diner tüm bu gerçekler.
Nice tahtları yıktı, nice taçları sarstı zaman,
Diz çöker her bir can, vermez asla bir eman.

Eskir koca çınarlar, dökülür her bir yaprak,
Bembeyaz bir kefendir, seni bekleyen toprak.
Kalan mahzun bir sada, bir de gönül sancısı,
Kapanmaz bir daha bak, ömrün o son kapısı.