Zamanın İzi Şiiri - Yakup Günel

Dünümdün yarınlarımın habercisi,
Yarınımdın unutulup giden dünlerimin sesi.
Şimdim olamadın hiç bir zaman,
Zamanın kıymetini bilemedim oldum serseri.

Kendimi kaptırdım zamanın kollarına,
Zamanla yarıştım bakakaldim yollarına.
Sesin çok uzak yetmez derin bir çığlık,
Aynı zamanda bir fısıltı yankılanır kulaklarına.

Zamanın ötesinde geçen bir hayatın izi,
Teker teker eliyor durmadan bizi.
Yetişemediğim bu hayat: uzun soluklu bir dizi,
Vardır illa sonunu göremediğim hazin bir finali.

Hükmetti geçen zaman; akrebe, yelkovana,
Aldı attı bizi, bir o yana bir bu yana.
Tek düşündüğüm: bir şey olmasın sana,
Zamanın bir önemi kalmazdı o anda.

Yitip giden yılların acısıydı bu isyan,
Bastırmak için kalemime sarıldım, yine hüsran.
Kan döküldü kalemden mürekkep yerine,
Kağıda dökülen sözcüklerin hepsi yalan.

Geldi, gördü, gitti,
Onun için her şey olmadan bitti.
Kayıp giden yılların kırıntıları döküldü tepemize,
Şaşırttı en derin yerimizden bizi.