Zamanın ışığı Şiiri - Alper Özcan

Kapımın önünden geçen gece tramvayları
Yıllanmış şarap kadehinde bir hüzün
Gerçeğin gizli geçmişinde tortu
Yalnızlığın korkulu çizgisinde ölüm
İçindeki kalabalıkları yitirmiş yıllar
Umarsız akşamların sağır eden tekdüzeliği
Aklın neden bu kadar karışık ?
Vaktin niye bu kadar dar ?
Hangi isimleri hatırlıyorsun?
Hangi anılar canlanıyor gözünde ?
Uyu ve unut yada unut ve uyu
Kaç hatıraların güzelliğinden
Yaşanmış hüzünleri sıkıntı say
Nefes almayı bir avunç
Günleri hızla eksilt
Çoğalt sitemini hayatındaki yoklukların
Şehrin yeşil nehri eski fotoğraflarda soluk bir siyah
Sokaklarındaki kar maziyi kaplayan bir yorgan
Kendince bir dili var fotoğrafların
Benim diyebileceğin suskun bir bakışı
Herkesin kendi tesellisini aradığı bir matemi
Anı ölümsüzleştiren bir mutluluğu
Gözlerimde seçemediğim simalar
Penceremde son tramvayın akan ışığı