Gök susarsa, taşın kalbinden damlatırım ben hayatı
Kırık aynalarda sabırla gönlümü çoğaltırım
Her parçam başka bir hasretle tutuşurken
Ben duanın gücüne sığınır susarım
Ne yana dönsem gurbet, ne yana baksam hicran
Bir tek umudum kalmıştı, senden kalan
Bir gün rüzgârın yönü yeniden bizden yana dönerse
Savrulan yapraklar kökünü hatırlar belkide
Küllerinden doğan o kuştan kaynaklanan son nefesle
Adını fısıldarım semaya, en saf hevesle
Issız çöller içimde çoğaldı, dağlar gölgesiz kaldı
Kuşlar bile terk etti bu yorgun semayı
Yüzüm, kuru vadiler gibi çatladı
Ben kaybettim bu zalim zamana karşı
Keşkelerin gölgesinde biriken umutlarım unutuldu
Kayıt Tarihi : 11.04.2026 18:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!