Zaman yok. Şiiri - Fehmi Tazegül

Uyuttular yıllar sonra uyandım.
Ben herkesi kendim gibi sandım.
Yardım severdim hep aldandım.
Aylarla yıllar geçmiş zaman yok.

Dostum dediğim yolda bıraktı.
Düşürdüler çöle güneşim battı.
Candan sevenlerim beni aldattı.
Hesap sormaya zamanım yok.

İçimdeki insanlığımı yok ettim.
Ömrümle boşa vakit tükettim.
Fakir yoksullara hep üzüldüm.
Gerçeği söylemeye zaman yok.

Fehmi.
Kulağıma uzaktan gelen bir ses.
Bana düşman olmuştur herkes.
Ey gönül yaşamdan ümidini kes.
Güller açmış almaya zaman yok.