Zaman, artık geçmiş ya da gelecek değildi.
Sadece “şimdi” vardı.
Ve o “şimdi”nin içinde
Sen vardın,
Ben vardım
Ve sessizlik vardı.
Kavuşmanın en gürültüsüz haliyle.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta