Zaman sevenın Şiiri - Nurgül Ankara

Göz açıp yumunca biter bu rüya
Sanma ki bu devran hep böyle kalır
Bir misafirhane şu koca dünya
Vakti dolan sessiz yolunu alır

Hesapta yıllar var gerçekte bir an
Takvimler tükenir solar her çiçek
Avuçtan süzülen kum gibi zaman
Maziye karışıp hızla akacak

Nefes dediğimiz emanet kuştur
Kafesi kırılır uçar bir gece
Hırs ile örülen her yol yokuştur
Sevgiymiş hayatta asıl bilmece

Gülüşün kadardır ömrün ve günün
Gerisi kederdir boş kalabalık
Yarına güvenme eldedir bugün
Mutluluk dediğin anlık bir varlık

Seni canı ile seveni sakın
Vefasız rüzgâra savurma gönül
Uzakta olanı eyleme yakın
Vefasız elinde kavrulma gönül

Zamanın en büyük varlığın olsun
Bölüştükçe artar saklama sakın
Sevenin kalbinde yerin bulunsun
Gönül kapısını kapatma sakın

Ne sırma köşk kalır ne altın kâse
Gidenin heybesi bir tek duadır
Düşme şu dünyanın dar hevesine
En büyük servetin hoş bir sedadır

Hakikat dediğin işte tam budur
Sevmekle gülmekle biter bu ömür
Gönlünü ferah tut ruhunu durul
Aşk ile yaşayan murada erer

Nurgül Ankara 05.04.2026/00:40