Zaman Duvarında Şiiri - Hamiye Gül

Hoş bir anı kalacak zaman duvarında,
Tatlı izler dolanacak içinde yıllar sonra.
Cımbızla çekip çıkar hayaller arasında,
İkindiler sarhoştur her anımsayışında.

Gözün dalacak ufukta pembe buluta,
Bazen nar çiçeğine boyanacak tahayyül.
Dalgalar vuracak mazide kalan yarına,
Kayıklar şarkı söyleyecek eski limanda.

Yukarıdan bakınca Balıkçı Barınağı'nda,
Siluetim yansıyacak pencereye uzunca.
Kokumun sindiği o pervaz aksettirecek;
"Güzel kız geçiyor, bak..." diyecek kulağında.

Bir gülme alıverirdi, öyle bilmezdim ne.
Kendime derdim ki geçmişimde delice,
Kelebek olur burnunun ucuna konardım;
Gözlerin gözlerime birden şehla bakardı.

Bir gün bitecek sana uzayan yeşil yolum.
Sana varış değil; orada ruhumla buluştum.
Duygularımla salınırdım, kendimi buldum;
Zincirlerini kırdım, seni aşka kavuşturdum.

Kim demiş sevdalar yanyanayken yaşanır?
Hayır; mesafe, yer yön bilmez, kalpte yaşanır.
Uzak yakın tanımaz ki, birbirini tamamlar;
Aynı kalp ritminde yaşar ruhu ayna olanlar.