Takvimler tekrarladı kendini, saat zamanı durduramadı.
Zihnimin bir köşesindeki seni, takvimler dahi silemedi.
Bir ölçüsü yok sevmenin; olsaydı eğer, unutmak da mümkün olurdu. Beş senenin ardından
unutamadım doğduğun günü, en basitinden — parmaklarımın altında olan, ama hiç dokunamadığım
numaranın rakamlarını.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta