Zaman bir degirmen Şiiri - Murat Ülkü

Zaman bir değirmen, öğütür dışı,
Saçlara düşürür zamansız kışı.
Gözlerin feriyle, kaşın çatışı,
Şeklimiz değişti, ama öz aynı kaldı.

Gömlekler eskidi, renkler soldu da,
Mevsimler devrildi, vade doldu da,
Nice koç yiğitler toprak oldu da,
Cismimiz değişti, ama köz aynı kaldı.

Dünya bir pazardır, nefis satılır,
Kimi bir altına, kimi pul olur.
Bizim harcımıza namus katılır,
Karakter değişmez, söz aynı kaldı.

Kabuk değiştirir ağaçlar her yıl,
Fırtına kopsa da sarsılmaz akıl.
İster gümüş kuşan, ister taşa sarıl,
Yolumuz değişti, amma iz aynı kaldı.

Bakır pas tutsa da altın pas tutmaz,
Hakikat yolcusu ahdin unutmaz.
Dostun yüreğine haram el yetmez,
Şeklimiz değişti, ama öz aynı kaldı.

Cebimiz boş kalsın, gönlümüz zengin,
Bulunmaz dünyada mertliğin dengi.
Boyamaz ruhumu paranın rengi,
Cismimiz değişti, ama köz aynı kaldı.

Sultan sofrasına tamah etmedik,
Çıkarın peşinden koşup gitmedik.
Biz şerefi çarşıda tüketmedik,
Karakter değişmez, söz aynı kaldı.

Eskiden kalmayız, eskimedik biz,
Yalan sofrasında rızık yemedik biz.
Eğilip bükülüp "eyvallah" demedik biz,
Yolumuz değişti, amma iz aynı kaldı.

Sabır dedik, her kapının anahtarı,
Şükürle süsledik gelen baharı.
Zemheride bile kaybetmem narı,
Şeklimiz değişti, ama öz aynı kaldı.

Kalabalık içinde yalnızım artık,
Ruhumuz yamasız, gönlümüz yırtık.
Eskiden beri biz dünyaya dargındık,
Cismimiz değişti, ama köz aynı kaldı.

Vakur bir gölgeyim, sessiz ve derin,
Mekanı bellidir sarsılmaz yerin.
Yükü ben olayım her bir kederin,
Karakter değişmez, söz aynı kaldı.

Garip Murat der ki; dünya bir rüya,
Kimi gerçeğe dalar, kimi bir suya.
Yedi iklim geçtik, kalsak da yaya,
Yolumuz değişti, amma iz aynı kaldı.