Zaman insana borçlu olduğu varlığıyla
insanlara zulmediyor
Korkutuyor onları zevk alırcasına
Kimi zaman yalnızlıkla
Kimi zaman yaşlılıkla
Ve kimi zaman yok olmakla
Bazen bir yudum mutluluğu
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta