Zaman Şiiri - Salih Karagöz

Şu uzayan yollar misali
Heybemde zaman
Yollar uzar
Aşıldıkça uzar
Ve eksilir zaman
Dur desen duymaz
Sen dursan o durmaz
Çaresiz bu gidiş,sessiz
Zaman!
Başımda tokmaktır her dakkan
Doğarken benimle doğdun
Ve sürüklüyorsun ardından
Zaman!
Sensin beni ihtiyarlatan
Gençliğimi çalan
Beni çaresiz kılan
Bahar gelsin,yaz gelsin
Derken unutulan
Kıymetsiz bilinipte
Satın alınamayan
Ah!Zaman!
Saniyelerin bir damla kan
Seninle akar gözyaşı
Seninle yıkılır kalpler
Ve,seninle mutluluğu yaşar insan
Ezer beni akrep ve yelkovan
Bu ne acele bilmem
Nedir bu kovalanan
Ve işleyen çarklar
Yer bitirir ömrümü
Hey gidi günler
Ne mutluluklar
Hatırlanmaz tarih olur
Acı tatlı yaşanan
Zaman!
Gidiş nereye
Nereye bu gidiş acelen niye
Ama tahmin etmek zor değil
Biter uzayan yollar
Anı olarak kalır bizlere yaşanan
Ve biz dur demeden,sessizce
Bir gün durur zaman.

S. karagoz. 10/06/1993 Bursa