Yaşıyoruz işte
Zamanın keskin çarkları arasında
Ve parçalanıyor bedenimiz
Kan sıçrıyor ruhumuza
Kirleniyoruz işte
Manzaramiz hep aynı
Güneş aynı yerden vuruyor sırtıma
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta