Zaman Şiiri - Emsile Sultan Bayrak

Beyazlara büründü insan;
 ne gelinlikti ne bayrak o zaman.
 Vakti geldi mi insanın,
 indin mi gökten insan?
Âdem yedi elmayı,
 dünya yaratıldı altı günde, inan.
 Ne zaman inecek İsa,
 çarmıha gerilmedi İsa,
 saf saf uyandı mı insan?
Sular bitti mi,
 Dicle Fırat'a karıştı mı,
 oldu mu kırklar, elliler?
 Tükendi mi deryalar, dereler;
 çıktı mı derelerden
 sele sele mücevherler?
Geldi mi o vakit?
 Ne anayı ne babayı bildiğin vakit,
 paradan puldan vazgeçtiğin o vakit;
 güneşin battığı yerden doğduğu vakit…
Guguklu saatler çoktan öttü,
 kumlar eridi, camda dövüldü,
 etrafa saçıldı vakit.
Bir gün gibi geçti;
 daha dün fakültedeydi,
 ne ara parasızlık cebime ilişti?
Sözler uçuştu,
 yalnızlık ruhuma dikildi,
 rüyalarım mahşere gizli,
 küçük kıyamet koptu şimdi.