zaman
Değişse de zaman değişmezmiş insan..
Daha çok değil. 33 yıl önceydi bundan.
Yırtık bir ayakkabı. Markasız bir kaban..
Şimdi Haymanadayım. Uzak değil belki İstanbul’dan.
Ben öğrenciydim.
Emekli değildi İşçiydi Arabistan’da babam..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta