Doğduğumda musluğu açıldı hayatımın,
ve hızla akmaya başladı yıllarım.
yarısına geldim yaşamın, 25 yaşındayım...
Zaman..
Zaman kavramı benim için yaratılmamış gibiydi. En cahil olduğum şey buydu. Zaman. Zaman hakkında hiçbir şey bilmiyor gibiydim. Nasıl geçtiğini anlayamıyordum çünkü. Derinime işleyen her acı, beni zamana düşman ediyordu. Çünkü zamanım acıyla geçiyordu. Belki de istemeden ben katlettim zamanı. Acılara son vermek için. Her şey sanki dün gibi. Ama sorun şu ki; dün, benim için sanki yıllar öncesiydi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta