Sabah erken kalksak, günler ne kadar kısa
Hayat geçiyor şimdi, hızlımı hızlıca
Akşam vakti yakındır, insan bir anlasa
Yiyoruz ömürden yine çıldıra çıldıra
Televizyon, radyo bunların hepsi bir bela
Çalıyor ömründen, seni uyuta uyuta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta