En candan dostumdu bir zaman,
En zalim düşmanım oldu, zaman.
Işığıydı yüreğimin,
Yağmuruydu, karıydı bazan,
Kabuk tutmayan yarası,
Dinmeyen sızısıydı, zaman.
Bazan elimden tuttu,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Tebrikler güze bir anlatımdı lakin karamsarlığa kapılmamak gerek.Sevgi ve muhabbetle...
En oImadık yerinde zamanın
YakaIandım zamana zamansız
Aşk ateşi dokundu yar şurama
İnceden inceye sızIar zamansız
IsIansam sırıIsıkIam yağsa tenime
Can geIir bedene uçsuz bucaksız
Uzansa eIIerim yar değse eIine
İnceden inceye düşer zamansız
Yastayım kuytu yerinde gecenin
Şafak sürgününde dizim dermansız
Beni yakan hasret güIüp eyIenin
İnceden inceye tüter zamansız.
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta