Canımı yakan sevgili Şiiri - Suzi Ayyıldız

Çapraz düşüncelerde sıkıştı zaman,
Ne ileri gitti ne geri dönebildi.
Bir offfff çekip savruldum,nefesimde
Yokluğun sadece üşütmedi,
İçimdeki yangına rüzgâr oldu.

Ruhum çoktan düştü izbe sokaklara,
Ne bir ses var, ne bir adım,
Yalnızlığın çırılçıplaktı
Acın ise, derimin altına sızmıştı.
Bir nefesin eksikliğiyle boğuldum,
Ama hâlâ yaşıyorum, hâlâ direniyorum.

Kaç gecedir ölümle göz göze,
Kaç gündür sessizliğinle kavga içindeyim.
Zaman beni unuttu,
Ben seni unutamadım.
Gözlerimde solan baharlar,
İçimde filizlenmeyen sevdalar…
Ne doğuyorum ne de ölüyorum,
Ama her sabah bir parçam daha çürüyor.

Kıyılarında dolaşıyorum uçurumların,
İçimde yankılanan çığlıklar.
Düşmek istiyorum ama düşemiyorum,
Ölmek istiyorum ama ölemiyorum.
Çünkü her düşüşümde yine sana varıyorum.
Yine sana varıyorum...

Darbe üstüne darbe,
Kalbim bir harabe.
Bir yanım seni özlüyor,
Bir yanım senden nefret ediyor.
İçimdeki öfke bile yorgun artık,
Ama yine de en çok seni çağırıyor.

Yanıyor işte,
Bütün unutuşlar yanıyor.
Cehennem gibi, kor gibi…
Bağırmak istiyorum ama sesim çıkmıyor,
Dilimi lal ettin, kalbimi sağır.

Ne yaparsam yapayım,
Bitmiyor içimdeki savaşın,
Ama sevdan hâlâ damarlarımda dolaşıyor.
Olmaz ya, hani çıkıp gelsen,
Yine titrer mi bedenim ilk günkü gibi bilmiyorum?

Uzatsan elini, tutar mı ellerim?
Bilir misin?
Senin acına şerbetli sanki bu yüreğim
Senin yokluğuna bile alıştı artık biliyim
v
Bak yine düştün gözlerimden,
Yine öldün içimde,
Ve bir kez daha yaktın beni.
Ama bu kez,
Öldürmeliyim seni,
Hemde
İçimdeki milyonlarca seni.

Gömmeliyim ruhumun en derin yerine,
Acılarını bile unutana kadar.
Unutana kadar uyumalıyım,
Ya da hiç uyanmamalıyım…

Yokluğun öldürmeden beni,
Ben öldürmeliyim seni…
Hain sevgili