Zaimli Şiirleri - Şair Zaimli

Yanan sensin!

Benim ahım, Ferda_i Didar'a mı kalacak sanıyorsun
Ben mumum ama her dem çıra gibi yanan ise sensin
Geçiyor heran ah-u feryat ile günlerim sen şemsimsin
Kısakanıyor seni yıldızlar bu gece Dolunay'dan da güzelsin.

Yardım
Ferah dolu huzurda eğer başını eğersen öne,
Güzel damlalardan cevher saçar gönlüne .
Perişan Halkın gönül bahçelerine sende gir.
Onlar Ümmet-i Muhammed,Müminin dini bir.

Yaşam belki bu,

Bazen güller takardı
siyah saçlarına da
inat Gecenin karanlığına
mehtap sanırdım

yaşamayan bende..
Sıvası dökük bir duvarda asılı resimde sensin
İsli gölgesini bıraktığı lamba ile yan yanasın.
Dağılgan gönlümüzü bıraktık ki fitil ile yansın.
Şimdi ,suskun ve batık sessiz yılların ötesindeyim.
Yaralı yıllarım, yoruyor her sözlerinin.;arifesindeyim

Yatırlar!
Mum gibi yan yanmazsan nasıl aydınlanır karanlıklar
Işığın kıymetini blmeyenler bir ömür karanlıkta kalırlar
Nurdan yazılar besmele ile süslenmeli her bir satırlar
Bir Fatiha bekler kimsesiz bu kabristan daki,yatırlar.
(Antoloji.cm.zaimli)

Yaz Yağmuru,
yaz yağmuru kokulu saçların
Gözlerin deniz mavisi,
Özledim içimdeki seni,
Gençlik aşkı imiş meğer,
Sevdan vehminde

Yaz Yağmuru,
yaz yağmuru kokulu saçların
Gözlerin deniz mavisi,
Özledim içimdeki seni,
Gençlik aşkı imiş meğer,
Sevdan vehminde

Yeniden var olmak;

Yeniden yeşereceği mi bilsem
kendimi çorak toprağa dikeceğim.
Acıların özlemini belki zaman bileceğim.
Ey hayat,Çıtırdayan yaz otları gibisin

Ey Can
Secdede Son Nefes gibi
Sonsuzluğa Uyanmak
için yaşamaktır ölüm,
Bir sevda dır için için
yanmak var ya işte

yeşil, mavi aşklardayım
Gecenin mehtabıyla, şavkı vurur Nurdan Irmağa,
sıcağı lavda olsa,uyanır ehli İslam ezan ile sabaha
Hayat duanın kalbinde,Gülücükler dağıtır etrafa,
Gönül bahçemizde,Buğday başakları gibi sararır
Sabahın ilk ışıkları vurur caminin gizemli duvarına