Tesbih. Şiiri - Hayri Ünal

Yüreklerde huzur;secdede baş'lar,
O nurlu gözlerden süzülen yaşlar,
Başucunda sessiz dikili taşlar,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Parlayan Güneş'ler esen o yeller,
Her gece semaya açılan eller,
Müjdeler müjdesi o tatlı diller,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Nazlı nazlı bakıp açan o güller,
Yandıkça kavrulan dertli gönüller,
Güneş'ler doğmadan öten bülbüller,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Yüzen o bulutlar akan o sular,
Ağaçlar,böcekler,kuşlar,kuzular,
Kalemler,kitaplar,harfler,yazılar,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Kırlarda çimenler,göllerde sazlar,
Esen o rüzgarlar,mevsimler yazlar,
Ipıl ıpıl gezen gökte yıldızlar,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Renkli masal gibi dürülü yerler,
Dağların ardında serili karlar,
Dereler,tepeler dibinde yarlar,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Hayallerden öte o güzel yüzler,
Besteler misali duygulu sözler,
Çekilen hasretin şahidi gözler,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

Yakını,uzağı,bayırı,düzü,
Bir anlık tefekkür,vuslatın özü,
Uzak mesafeler bütün yeryüzü,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..

O derin ufuklar o derin gökler,
Her gece sonunu tan yeri bekler,
Ak saçlı ihtiyar ya da bebekler,
Yaratan Rabbimi tesbih ediyor !..