Gönül kuşaklarım sarmalarken beynimi,
sâikalar aydınlatır kalbimin odacıklarını.
Karanlık bulutlar kaplar durup dururken dünyamı.
Ne güzel bir şey yüzünün aydınlığı.
Kaybediyorum ışığını.
Farkındayım.
Yapayalnız,
son nefeste
ismin dilimde:
iki hece…
Kayıt Tarihi : 16.09.2018 22:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!