yalnızlığın en zengini1957
yüzümüzde maskelerarkadaşlar ve sen
bir masanın etrafında
ışıklar söndü bir anda
yanağıma bir öpücük kondu
senmiydin hiç bilemedim
fırtına öncesi sessizlik di
ilk hissettiğim omuzlarımda
bir yalanamı kanacaktım
yoksa sanamı uyanacaktım
bu tatlı rüyadan bilemedim
umutlar bir boşlukta düşerken
yeşerir nereye bilmeden
hayat ve kader çizer resimleri
sen varmıydın bu karenin içinde
bir rüyaydı tüm yaşananlar
sadece uyanınca gerçekler
sen var mıydın, elini tuttummu
hepsi sen gelip geçerken miydi
gerçekler tatlı acı hüsran doluyken
yalanlara avunduk yalanları yaşadık
yüzmüz de gülen sahte maskeler....16 06 26 şa
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 14:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!