Dün aynada kendimle yüzleştim.
Bana bakan bu yüz benmiyim
Nerden bileyim...
Herkes “Sen’sin” dediği için mi? Bu benim...
Sayısız baktım aynaya bu yaşıma dek,
Kendimi es geçerek...
Dün aynada kendimle yüzleştim...
Bir çift karadelik gördüm, dünyayı yutan.
Lakin kendine kör bakan...
Mütenasip bir ağız,
Ben’e dudak bükerken,
Ellere gülümseyen...
Ya o çatık kaşlar, kime alınmış?
Buruna ne demeli?
Hep dikine giden...
Bir çift yanak, heyecandan pembeleşmiş,
İlk kez kendiyle yüzleşmiş...
Ve bir çene.., mağrur, bu da kim der gibi.
Dün aynada kendimle yüzleştim.
Ben gerçekten BEN’i sevdim.
Bir söz verdi kendime kendim.
Yine, yeniden, her gün görüşelim.
f.a
10-nisan 2018
Kayıt Tarihi : 17.04.2026 18:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!