Yüz yıl sonra kimse bilmez seni
Elbet beni de ey yâr
Bilirse asır ötesine mektup yazan
“Bir Garip Orhan Veli” bilir
Yüz yıl süreceğini sevdaların
Umutlarımı taşır yüz yıl sonrasına
Bugünden, belki biraz da acılarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaç gece,
Kaç kulaç karanlığa
Gömdük umutlarımızı
Aldandık akşamın şarkısına.
Akrep susma vaktini geçti
Yelkovan koşuyor karanlıklara.
........(Boşa geçmesin Zaman isimli şiirimden.)
Kutlarım güzel dizelerinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta