Yüz tutmam Şiiri - Mesut Çakırca

Onarılamaz sandığım yaralarım
Şimdi birer çizikten ibaret oldu
Kabuk bağladı ama
Anılarınıda koparıp atamam ki
Haykırışların sözlere
Sözler iniltilerle
Fısılsamalarla gölgelerde kaldı
Işık aramadm hiç bir zaman
Sürekli içindeki çocukla konuştum
Onları yazdım aktardım satırlarıma
Onları birer şarkı yaptım
Binlerce kez bıkmadan usanmadan
Ölülerin ardından yakılan ağıtlara inat
Birer yıldız oldum
İçimi sürekli aydınlık tutan
Sanki silinmeye yüz tutmuş
Eski fotoğraflar gibi
Onlar tamamen yok olmadan
Ben çoktan onları yırtıp attım
Geride hiç bir iz bırakmadan
Şimdi kimine berduş
Kimine avare gözükebilirim
Niyetim mi ne
Niyetim tamamen
görünmez olmak onlar için
Onlar bana bir adım atarken
Ben on adım geri çekilerek
Gidebildiğim yere kadar gitmeliyim

Kafa yormaksızın
Salıvermek kendimi suyun akışına
Nerde durgunlaşacağından bihaber
Salıvermek kendimi
Atmak uzaklaşmak
Geçmişten hiç bir iz kalmamazcasına
Hiçbir anahtarın açamayacağı
Kapıların ardına saklanmak
Kapının ardı
Artık cennet mi olur benim için
Yoksa cehenem mi sizler için
Bilmiyorum
Bilmek te istemem
Sizin de
Artık bilmek istemediklerinizi
Zamanımı boşa harcamak yerine
Vücudum çoktan bırakmaya
Yüz tutmuşken kendini
Ruhumu da daha fazla
Sıkıntılarla boğuşmaya yüz tutmam