Evler kurulur oturmadığın,
solgun ışıklar arasında;
uzakları toplarken kuşların
belirsiz kanat çırpmasıyla.
Kırık bir aydınlık yaslanır üstüne
ve bırakır kendinden geçmiş
zamanı kaderine.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta