Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Soğuk ve zemheride
Yüreklerinde çiçekler solan
Doksan bin ananın gözyaşlarıyla
Kar üstünde evladım, yavrum
Canım deyip karanfiller sulanan
Her göç olduğunda yoksul bedeninden
Kerpeten ve işkence acısıyla
Bir evladını, bin umudunu
Çığlık çığlığa koparan
...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!