Boynu bükük gönlü yaralı,
Son peygamberin evladı,
Ehlibeyt’e delicesine sevdalı,
Allah’ın kulu Yusuf’um Ben!
Sonsuzluğun çilekeş derbeder yolcusu,
Cümle İman ehlinin, salihlerin dostu.
Fatıma’tüz Zehra’nın Ali’nin çocuğu,
Son peygambere sevdalı Yusuf’um Ben!
Yüreğimde nurlu şimşekler çakıyor.
Hakikatler açık ve net görülüyor.
Yüreğim Refik’i Ala’yı arzuluyor.
Ulvi âlemlere kanat çırpan Yusuf’um Ben!
İstiyorum ki hepimiz iman edelim.
İhlâsa, ilahi aşka, Mevla’mıza erelim.
Birbirimizi Allah için çok sevelim.
Aşk âleminin hizmetkârı Yusuf’um Ben!
Bizler kendimize acımadan zulmettik.
Zalimlerden olup kendimize yazık ettik.
Sonunda tövbe kapısına geldik.
Gözleri yaşlı Yusuf’um Ben!
Affeyle bağışla Yüce Melik’imiz.
Bizler cahil haddini bilmez kimselermişiz.
Fakat sonunda senin şanlı, ihsan dolu kapına gelmişiz.
Ümit ve korku arasında bir garip dilenci Yusuf’um Ben!
Cehennemden azad eyle cümle iman ehlini.
Cennetinde misafir edin hepimizi.
Senin sevgine aç sana sevdalı ruhlarımız.
Senin her hayrına muhtaç Yusuf’um Ben!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 5.06.2026 18:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
