Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Biz nefes aldıkça Oğuzda er bitmez,
Bir Bozkurt yeter itin onlarcasına.
Alem toplansa Bozkurtlara güç yetmez,
Bir Bozkurt yeter itin onlarcasına.

Bozkurtlar Kür Şad olur düşman kırılır,

Sakın itler kendini üstün görmesin,
Bir Bozkurt yeter itin onlarcasına.
Gidip Bozkurtlar ite taviz vermesin,
Bir Bozkurt yeter itin onlarcasına.

Kurdu güçlü yaratan Mevlamız kadir,

İtler güvenmesin hiç kimseye,
Bir Bozkurt yeter it ordusuna.
Bozkurtlar galip olur her şeye,
Bir Bozkurt yeter it ordusuna.

Bozkurtun kan değerse dişine,

Bin faydasız kişi olmasın,
Bir candan dostun olsun yeter.
İsterse arkadaş kalmasın,
Bir candan dostun olsun yeter.

İnsanlar hakikati bilmez,

Bir bardak çay sunayım,
Sen gel bir çay içimi,
Ben derdimi yanayım,
Sen çay dök,ben içimi.

Hayat boyu göğe yükselen,
Bir çınarın dalıdır evlat.
Kökü kendi özünden gelen,
Bir çınarın dalıdır evlat.

Semada yıldız gibi kayan,

Öfke sanki bir rüzgar gibidir,
Bir çok dal kırılır rüzgar diner.
Esen rüzgar sanmayın tabidir,
Bir çok dal kırılır rüzgar diner.

Yerde ağaçlar devrilip kurur,

Tükürülecek yüze gülümsedik,
Bir çok insan o yüzden böyle oldu.
Çoğu kimseye adam sende dedik,
Bir çok insan o yüzden böyle oldu.

Vefamız yüzünden sitrese girdik,

Notunu verdiğim insanı,
Bir daha sözlüye kaldırmam.
Derslerine çalışmayanı,
Bir daha sözlüye kaldırmam.

Çalışanlar notunu alır,

Ormanlarımızı kasten yakan insanlara,
Bir dar ağacı kuramadık ona yanarım.
Yanan canlara karşı acımadan onlara,
Bir dar ağacı kuramadık ona yanarım.

Ormanda sayısız ağaç yanıp kül oluyor,