Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Hava sıcak olunca,
Yörük gider yaylaya.
Etraf sinek dolunca,
Yörük gider yaylaya.

Bakırları kaplayıp,

Yoğurdu alıp tuluğa koyarsın,
Yörüğün ayranı kesede olur.
Sonra da onu bir güzel yayarsın,
Yörüğün ayranı kesede olur.

İçine az miktarda tuz atarsın,

Kara sitilleri örüp gererler,
Yörüğün çadırı kıldan olur.
Oğlaklar gelip ağıla girerler,
Keçinin yattığı yer daldan olur.

Yörüğün halini insanlar görsün,

Yaylanın en serin yerine çıkar,
Yörüğün gezdiği dağlar başkadır.
Üşüdüğü zaman ateşi yakar,
Yörüğün gezdiği dağlar başkadır.

Yüksek yere varır etrafı tanır,

Villası olsa orda kalamaz,
Yörüğün sarayı kıldan olur.
Evde yaşasa Yörük olamaz,
Yörüğün sarayı kıldan olur.

Yörük yurdu uzaktan görülür,

Dünya kocattı hayat yordu beni,
Yorgun düştüm kimse bilmez halimden.
Dert dersen can evimden vurdu beni,
Yorgun düştüm kimse bilmez halimden.

Derdi saymaya kalksam derdim bitmez,

Sütü sağıp yoğurt çalar,
Yörüğün ayranı boldur.
Çadıra insanlar dolar,
Yörüğün hayranı boldur.

Sabah güneşle ışırlar,

Yine akşam oldu gurbet ellerde,
Dertler kabus gibi çöker gönlüme.
Aylak aylak dolaşırım yollarda,
Dertler kabus gibi çöker gönlüme.

İçimdeki sıkıntı çıkar öne,

Cümle ayların şanı,
Yine Ramazan geldi.
On bir ayın sultanı,
Yine Ramazan geldi.

Orucu tutun iyi,

Allah'ım öyle bir iman ver bize,
Yolumuzdan sapan kul olmayalım.
Senin rahmetinle dönelim öze,
Yolumuzdan sapan kul olmayalım.

Kötü yolda isek geri gelelim,