Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Ölen sabi çocuklar cennete gider,
Ondan İbrahim Peygamber sorumludur.
Cennette çocuklara önderlik eder,
Ondan İbrahim Peygamber sorumludur.

Sevgiyle çocukların başında durur,

İnsanlar meyve gibi önce toprağa düşer,
Günahı varsa insan kabir azabı çeker.
Ruh üflendiği vakit vücut dirilip yaşar,
Beden tohum gibi topraktan dışarı çıkar.

Oruçlu olanın ağız kokusu inanın,
Rabbimizin yanında miskten daha güzeldir.
Siz oruç tutup Yaradanın adını anın,
Oruç dünyada sadece insana özeldir.

Müslüman olan ibadeti geriye komaz,

Vatan bizi kolunu açmış bekler,
Ölünce vatan koynunda yatarız.
İnsanlar üstümüze toprak ekler,
Ölünce vatan koynunda yatarız.

Bayrak duygumuza duygu katıyor,

Ramazan ayının önemi büyük,
On bir ayın sultanı Ramazandır.
Oruçluyken başın olmasın eyik,
On bir ayın sultanı Ramazandır.

Kul oruçların önemini bilmez,

İnsanlara söz söylemek olaydır,
Başkasını eleştirmek kolaydır.
Küçük görüp azarlamak alaydır,
Önce eleştir kendini azarla.

Kimseye mektup yazıp azarlama,

Müslüman olup şeriata karşı gelinmez,
Şeriat Kuranın uygulama biçimidir.
Allahın kanununa karşı tavır alınmaz,
Şeriat Kuranın uygulama biçimidir.

Yüce Allahın üstümüzde hakkı yok mu?

Dünyada sevgi her şeye kadirdir,
Sen sevginin gücünü küçümseme.
Sevginin güçsüz olması nadirdir,
Sen sevginin gücünü küçümseme.

Sevgi için severek ölen olmuş,

Dağ başında dertli dertli ötersin,
Sen gonca güle aşık mısın bülbül.
Ortalığı birbirine katarsın,
Sen gonca güle aşık mısın bülbül.

Sen öter iken kendinden geçersin,

Sen benim ekmeğimde aşımdasın,
Sen gönlümün mülküsün güzel vatan.
Her zaman hayalimde düşümdesin,
Sen gönlümde ülküsün güzel vatan.

Sen sevincimsin kalbimin meşkisin,