Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Bağrında nice evliyalar yatar,
Bu şuheda yurdunu sevmeliyiz.
Bütün milletin kalbi orda atar,
Bu şuheda yurdunu sevmeliyiz.

Bütün insanlar onu benimsemiş,

İnsana kötülük yapmaktan kaçın,
Bütün insanlara değer veririz.
Yüce Rabbimiz yarattığı için,
Bütün insanlara değer veririz.

Söyleyin insanın nedir kuturu?

On sekiz bin alemi yaratan o,
Bütün alemlerin sahibi Allah.
Her tarafı doldurup donatan o,
Bütün alemlerin sahibi Allah.

Yüreği sevgiyi özü yarattı,

Gönlümdeki sevda yücedir benim,
Bu sevdaya başımı koymuşum ben.
Onun yoluna feda olsun canım,
Bu sevdaya başımı koymuşum ben.

Şu dünyada sevdam minnettir cana,

Bu şiir kara zindanda yatarak,
Yetinen Yusuf yüzlülerin olsun.
Bu şiir zamana kement atarak,
Tutunan Yusuf yüzlülerin olsun.

Bu şiir sevgiyi özünde asan,

Şu ağlardan çıkıp çağlayan sular,
Sanki yüreğimden akıyor gibi.
Gönlümde huzuru sağlayan sular,
Sanki bedenimi yakıyor gibi.

Bulut olur beynimde şimşek çakar,

Kurtuluşa çağıran ezan ile,
Günde beş vakit sözümüz Allah der.
Hakkın bize verdiği düzen ile,
Canla bedende özümüz Allah der.

İslam aşkıyla yanar eririz,

Cehenneme gitmemek için çalış,
Cehennem korku ve dehşet yeridir.
Gideceksen ateşe şimdi alış,
Cehennem korku ve dehşet yeridir.

Yakandan tutar hor görme hakiri,

Cehennemde ebedi kalmak elbette zordur,
Cehenneme gitmekten Allah korusun bizi.
Cehennemin içi tabi ateş ile kordur,
Cehenneme gitmekten Allah korusun bizi.

Söyleyin insan cehenneme giderse napar?

Veysel Karani’nin güzel bir hanımı vardı,
Cennete ilk girecekler makamına erdi.
O Veysel Karani’ye gözü gibi bakardı,
Ömrü hayatını Veysel Karani’ye verdi.

Sabah erkenden develeri sürüp giderdi,