Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İbrahim Ethem sarayına bir taht getirmiş,
Şöyle kurulup onun üzerine oturmuş.

Allahı düşünüp dururken orada sızmış,
Çatıdaki ayak sesine uyanıp kızmış.

Kar yağdıkça kış bahara özendi,
Soğukla kavgayı bahar kazandı.
Lale sümbül ile kırlar bezendi,
Bahar geldi çiçekler açtı yine.

Toprakta ağaca sular yürüdü,

Her taraf rengarenk çiçekle dolar,
Baharla açar yurdumun çiçeği.
Etrafa mis gibi kokular salar,
Baharla açar yurdumun çiçeği.

Bülbülün sevdası gönülle köşkedir,

Millet olarak huyumuz böyledir,
Zulme boyun eğmeyiz dik durarız.
Müslüman olarak sözüm şöyledir,
Zulme boyun eğmeyiz dik durarız.

Sevgi bizim gönlümüze aşk katar,

Beşeriz,
Şaşarız.
Tövbeye,
Koşarız.

Canımın,

Ayrı durma ayrı benden sevdiğim,
Zeytin dalı uzattım barış diye.
Nasıl vazgeçeyim senden sevdiğim,
Zeytin dalı uzattım barış diye.

Dünyada ayrılığı benimseme,

Elde bayrak ile dönmeden geri,
Yürü yiğit yürü zafere doğru.
Mehter türküsüyle inlet gökleri,
Yürü yiğit yürü zafere doğru.

Sana güç vermeli senin nefesin,

Allah için vatan için giderken askerler,
Yürüyüp geriye dönmeyi düşünmediler.
Fi Sebilillah cihad yaparken bütün erler,
Yürüyüp geriye dönmeyi düşünmediler.

Yiğit olana ulaşınca ilahi çağrı,

Aşkım ırmak oldu benim,
Gönlümdeki göle gider.
Aşkı Mecnun bildi canım,
Gönlümdeki çöle gider.

Aşk sözde sinemi seçer,

Sinemiz aşk-ı ateşle doludur,
Yüreğimiz volkan gibidir bizim.
Gönül sevdanın korlaşmış halidir,
Yüreğimiz volkan gibidir bizim.

Sevda özde Hak aşkını yansıtır,