Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Allah’a gönül verenler geldiler,
Mukaddes topraklara yöneldiler.
Bu aşkı her şeyden üstün bildiler,
Sonra Allah için Hacca gittiler.

Allahın emrini görev sayarak,

Sabah erkenden kalkıp ekmek yapar,
Anam yere sofra sererdi bize.
Bazen şipit üstüne şeker seper,
Ekmeğe tere yağ sürerdi bize.

İnsan yer iken kendisinden geçer,

Fethiye'mizde adı Kargı olan,
Aslı Yörük bir köyümüz var bizim.
Orda toprakları denizi bulan,
Göl kenarında kıyımız var bizim.

Köyün içinden Yürek Çayı akar,

Aşk öyle bir duygu ki inanın,
Aşk insanın gözünü kör eder.
Uzak olursan sıkılır canın,
Aşk insanın gözünü kör eder.

Yersin ama ağzına tat vermez,

Aşkın sırrı nedir,çözümü nasıl?
Bulmayınca olmuyor deli gönül.
Sevda üstüne bu kaçıncı fasıl,
Bilmeyince olmuyor deli gönül.

Sevgi insanın yüreğini yakar,

Sevdiğim kimseyi aşkla severim,
Aşk için yüzüme konar bir buse.
Yeri geldiğinde onu överim,
Aşk için yüzüme konar bir buse.

Ne ona kötü söyler ne kızarım?

Yürek ateşimi içime attım,
Seni alevleri yutmasın diye.
Sevdayı alıp yüreğine kattım,
Dertlerle perişan etmesin diye.

Sevda çiçeğim solunca ben bittim,

Bağrına nazar boncuğu tak n'olur,
Aşkımız göze gelmesin sevdiğim.
Belli olmaz sevdamız nazar olur,
Aşkımız göze gelmesin sevdiğim.

Sevmeyen kimseler kem gözle tanır,

Sevda olmadan hiç bir iş olmuyor,
Aşık olan gönüle sevda gerek.
Sevdasız gönüller huzur bulmuyor,
Aşık olan gönüle sevda gerek.

Seven insan sevdiğini öğer,

Ozanların pirinden bade içer,
Aşık sazıyla meramını söyler.
Sanki çiçek gibi gönülde açar,
Aşık sazıyla meramını söyler.

Güzel şiirler yazar satır satır,