Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Söylediği söz kavgaya dönüşüp,
İnsana kin güdenden hayır gelmez.
İnsanın ardından kötü konuşup,
Destursuz laf edenden hayır gelmez.

Söz ile insanın canını sıkar,

Konuşulan lafı bilmemiz gerek,
İnsan diline sahip olmalıdır.
Lisan ile söze hakkını verek,
İnsan diline sahip olmalıdır.

Kiminin konuştuğu söz gazeldir,

Hariçten gelen sese kulak verme,
İnsan düşüncesi su bulandırmaz.
Ona bakıp kendini hakir görme,
İnsan düşüncesi su bulandırmaz.

İnsanın fikrini yansıtır özler,

İncili Çavuş Osmanlı elçisi olarak,
Çıkıp Fransa Kralının yanına gider.
Kral yamalı elbise görünce gülerek,
Senden başka Osmanlıda adam yok muydu der.

İncili Çavuş Türkler size olmasın keder,

Aslı bozuk olan kötülük yapar,
İnsan aslını neslini bilmeli.
Soysuz olan kimse şeytana tapar,
İnsan aslını neslini bilmeli.

Gönlü zengin olan insan varlıdır,

Bizim için her insan değerlidir,
İnsana her zaman değer verelim.
İnsana değer verenler karlıdır,
İnsana her zaman değer verelim.

Değeri olmayan yerde durulmaz,

Edepsiz olan insan gitsin öte,
İnsanda edep erkan olmalıdır.
İnsan kabul etmez dünyada hata,
İnsanda edep erkan olmalıdır.

İyi olan kimseyi insan bilir,

İmam Hatip Lisesine karşı çıkıyorsun,
Allah inancı veriliyor diye mi neden?
Sen Allah diyene kötü gözle bakıyorsun,
Sana İslam Dinini öğretmedi mi deden?

Hep dünyayı düşünme dünya bize taç mıdır?

Evliyanın büyüklerindendir,
İmamı Rabbani Hazretleri.
Orta Asyadaki Türklerdendir,
İmamı Rabbani Hazretleri.

Gönüllerde olan sırrı gördü,

Sevgiyle yarınlara koşmak için,
Yürüyüp menzile ulaşmak için.
Ülkede zorlukları aşmak için,
İman ile gücümüz yeter bize.

Yiğitler koşturup gelsin yurdundan,