Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Şeytan insanın ruhunu bir elde etti mi?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.
Şeytan bir insanı kendi safına kattı mı?
İnsanların şeytanı şeytandan beter olur.

Yüzündeki nur gider değişik bir hal alır,

Güzel iş yapmak her zaman makbul olur derler,
İnsanların değeri güzel işle ölçülür.
Güzel iş yapan takdirle değer bulur derler,
İnsanların değeri güzel işle ölçülür.

İnsanlar çok zaman bir şeyi galeye almaz,

Şöyle gezinip dolaşırsan eğer,
İnsanların yüzü güler kırlarda.
İnsanın gidip gezdiğine değer,
Koyunla kuzular meler kırlarda.

Dağlardan yel eser fırtına kopar,

Peygamber Efendimiz ne güzel buyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.
Bu sözleri bütün ümmetine duyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.

Güzel konuşan kimseler her zaman öndedir,

Yüce Rabbim seni övüp yaratmış,
İnsanların en yücesi Muhammed.
Kendi nurundan özüne nur katmış,
İnsanların en yücesi Muhammed.

Yedi göğü Hak verdi zimmetine,

Sözü yerli yerince konuşmalı,
Sözü gediğine koymamız lazım.
İnsanlar sevdiğiyle tanışmalı,
Görgü kuralına uymamız lazım.

Düşünce ile kurmalı empati,

Sevgi ile yürekte,
İnsanlar bir incidir.
Kime sorsan merakta,
İnsanlar birincidir.

Üç kişi bir arada yürüyemez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.
Hata yapana kimse bir şey demez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.

Yolu yanlış olsa da geri dönmez,

İnsana darılıp çatanlar vardır,
İnsanlara kızıp onlara çatma.
Bazı insanların yüreği dardır,
Onlar gibi lafı havadan atma.

Dost olan insan sözlerden alınmaz,

Ben Hak yolunda yürüyen biriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.
Ben evliyaların gönül eriyim,
İnsanın zikri neyse fikri odur.

Gönlüme Hak aşkını hakim kıldım,