Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kendi selasını okuyan eren,
Manisa Gördesli Hüseyni Baba.
İman ile Allah'a gönül veren,
Manisa Gördesli Hüseyni Baba.

Eşine su kaynat diyerek gülmüştü,

Kılıçlara kınlara,
Yemin edip onlara.
Er olan düşmanlara,
Meydanlarda top atar.

Kaldırıp kürekleri,

Semaya yükselirken beyitler,
Kağanlar askerini öğütler.
Anadoludan geldi yiğitler,
Kılıç üstüne yemin ettiler,
Ve sonra savaşmaya gittiler.

Bülbül gibi aşkı kelam söyledim,
Gül uğruna gurbet eli boyladım.
Acıyı gönülden sürgün eyledim,
Dertleri koğup kaçırdım özümden.

Sevdayı alıp sineme beledim,

Nuh tufanında her çift hayvan gemiye bindi,
Kedi Nuh Peygamberin mucizesi olmuştur.
Dünya sular ile kaplanıp deryaya döndü,
Kedi Nuh Peygamberin mucizesi olmuştur.

İnanmayan hak ettiği cezayı bulmuştu,

Aşkınla yüreğimi dağladım ben,
Kendimi ateşe attım sevdiğim.
Sevgini yüreğime bağladım ben,
Gönlüme sevda kattım sevdiğim.

Sevdaya tutuldum bilmem ki niye?

Surı sırdan getirip dem üzeri,
Muhabbeti hak eyledik can içre.
Sevdası dilden düşmez can üzeri,
Yüzümüzü ak eyledik can içre.

Aşkı sevgi ile kalplere diktik,

Sevdiğim güzel ağlayıp durursun,
Abı hayat çeşmesi mi gözlerin?
Bir söz desem cevabını verirsin,
Kelam ile can yakar sözlerin.

Seven gönül aşk badesini içsin,

Allahu Ekber deyip minarelerden şimdi,
Bilali Habeşice ezan okuyan kimdi?
Onun sesi benim inan yüreğime indi,
Keşke şimdi Bilali Habeşi yaşasaydı,
Bizlere güzel sesiyle ezan okusaydı.

Batının kültürü istila etti,
Kültür yozlaşması var ülkemizde.
Eski gelenekler töreler bitti,
Kültür yozlaşması var ülkemizde.

Özümüz ayrıdır,sözümüz ayrı,