Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Kulun en büyük düşmanı nefistir,
Nefsini terbiye et cennete gir.
Nefis insanda kötüden de pistir,
Nefsini terbiye et cennete gir.

Nefsi al ayağın altına yatır,

Nazar mı değdi acaba bu yurda?
Hep dağlarının başında duman var.
Ben de anlamadım ne oluyor da,
Gönüllerde dert yürekte güman var.

İnsan kıymetini bilen takışmaz,

Günde beş vakit camilere gidip,
Besmeleyle Hak rızasını güdüp.
Allah’ın varlığına secde edip,
Namaz kılmak insana huzur verir.

İbadet hissini gönlünde duyup,

Allah'a yönelip günde beş vakit,
Namaz kılmak müminin miracıdır.
Biz Galu Bela'da yapmıştık akit,
Namaz kılmak müminin miracıdır.

Yapılan ibadeti Allah görür,

Cehennem ateşi sönsün istersen,
Namaz kıl cehennem ateşi sönsün.
Cehenneme gitmek istemem dersen,
Namaz kıl cehennem ateşi sönsün.

Namaz bütün sıkıntıyı dindirir,

Bizim nankörlerle işimiz olmaz,
Nankör insan insan değeri bilmez.
Nankörlük yapan nasihattan almaz,
Nankör insan insan değeri bilmez.

Nankör ortada mal maşakat koymaz,

Gençlerin tutacak yeri kalmamış,
Nesiller bozulmuş kullar perişan.
Bunlar doğru olan yolu bulmamış,
İnsanlar bozulmuş yollar perişan.

Düzen değişmiş başka şekil almış,

Gönlümüzde sevgi çiçeği açtı,
Nergiz kokulu sevda var yürekte.
Aşk çiçeği etrafa koku saçtı,
Nergiz kokulu sevda var yürekte.

Yüreğim sevdaya mihmandar olur,

Hey gidi dünyayı benim sananlar,
Karunlar nerde, hani Firavunlar?
Ebu Cehiller neydi bir zamanlar?
Şimdi yüzleri toprak olmuş yatar.

Nasıldı eskiden güzelim yurtlar?

Gökte gezerken yoruldu,
Kurşun attılar vuruldu.
İki kanadı kırıldı,
Gönül kuşu uçmaz oldu.

Sevda gözümü uyuttu,