Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Ülkede azıp kudurdular yine,
Bu hainlerin gözleri kör olsun.
Her gün kıyıyorlar masum bir cana,
Bu hainlerin gözleri kör olsun.

Silahla saldırıp çıldırıyorlar,

Göğe bulut ağar ise,
Etraf yağmurla sel olur.
Sabah güneş doğar ise,
Filizler büyür dal olur.

İlkbaharda yaprak tutar,

Gönül bağıma hazan düştü benim,
Bülbüller ötmüyor gül garip kaldı.
Büyük şehirde kayboldu benliğim,
Töremiz bozuldu il garip kaldı.

İnsanlar sevgi kapısını bozdu,

Özümde gönül bağım viran oldu,
Bülbüller yastadır ahu zar eder.
Güller üzüntüsünden verem oldu,
Şu dünyayı sevdiğine dar eder.

Aşk denilen nesne paçamdan kaptı,

Sevdası özde sırra kadem bastı,
Bu gönül Kırklara karıştı yine.
Dilim lal olup bu dünyada sustu,
Bu gönül Kırklara karıştı yine.

Aşkın muhabbetle sırrına erdi,

Sevdiğim sana ben gölge olayım,
Senin gül yüzünü güneş yakmasın.
Sadece sende kendimi bulayım,
Sana benden başka kimse bakmasın.

Sevdan ile kanatlanıp uçayım,

Gönül kuşum uçmaz oldu hastadır,
Çırpınır kanadı kırıldı gayri.
Sevdamız gönüle küstü hastadır,
Dert bağrıma gelip kuruldu gayri.

Ömür denen yolda sevda gidiyor,

İman yürekte yanan aşka benzer,
Sevgiden yüz çevirip kaçılmaz ha!
Gönül kapısı sırça köşke benzer,
Bu kapı kolay kolay açılmaz ha!

İnsan olana dünyada ar gerek,

Gönlünde aşk suyunu bulandırma,
Bulanık suya ayın şavkı düşmez.
Gönül yansa başkasını yandırma,
Bulanık suya ayın şavkı düşmez.

Gönül dediğin kuyunun dibidir,

İnsanların isteği de önemlidir fakat,
Bütün kalpler Hakkın kontrolündedir.
Öyle olmasa idi insan edemez takat,
Bütün kalpler Hakkın kontrolündedir.

Çeliği çelik yapan şey verilen suyudur,