Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Ölümü yok oluş olarak görmeyin,
Ölüm yeni atmosferde diriliştir.
Kafanıza göre hayaller kurmayın,
Ölüm yeni atmosferde diriliştir.

Ölüm kötü olan insan için zordur,

Kan dökülmesin diyorsanız eğer,
Önce adam gibi durmayı öğren.
Sanma yapılan insanlığa sığar,
Önce yaraları sarmayı öğren.

Söylenen sözler gitmesin arına,

Yürü be gönlüm yürü,
Ömür biter yol bitmez.
Sonra kalırsın geri,
Ömür biter yol bitmez.

İnsan olan üşenmez,

Bir bakmışın hayatın sonu gelmiş,
Ömür dediğin bir selaya bağlı.
Dünyada ha ağlamışsın ha gülmüş,
Ömür dediğin bir selaya bağlı.

Ömrünü heba edip gezme haşa,

Yiğitler bencileyin riyada,
Uyku çökmüş gönüller rüyada.
Ah vah ile şu yalan dünyada,
Bir ömür boşa geçti gidiyor.

İnsanlar gaflet üstüne yatmış,

Her fırsatta Hakka dil uzatıyor,
Ömer Hayyam inkar eden birisi.
İçip içip küfür ile yatıyor,
Ömer Hayyam inkar eden birisi.

Söylediği söz düşmana yarıyor,

Bu dünyada olacaklarla öleceklerin,
Her yıl listesi Hızır'la İlyas'a verilir.
Kaderde insanın başına geleceklerin,
Mütalası Divan-ı Salihinde görülür.

Uygulanacak olan hükmün gayesi ile,

Okunan selaları insan duyunca,
Üzülüyor imam adını sayınca.
Şöyle baktım kırk dokuz yıl boyunca,
Ölenleri hatırlamak mümkün değil.

Dünya malını doyasıya kim yemiş,

Evliyanın erenlerin yurdundan,
Hakka gönül verenlerin derdinden,
Her sene ölmüşlerimizin ardından,
Ruhuna mevlidi şerif okuruz.

Dünyada ölüp giden bedenlerin,

Kimisi atasından ölenleri unutuyor,
Öleni unutma yarın seni unutmasınlar.
Kimisi de geçmişini çok kötü tanıtıyor,
Öleni unutma yarın seni unutmasınlar.

İnsan doğru söyler ise kimse ona çıkışmaz,