Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Hava açar yaylaya güneş doğar,
Kadınlar çalışır harmanı yığar.
Sonra üstüne gökten yağmur yağar,
Dağlarda sulara ses verir bahar.

Şen sesli bülbüller havada uçar,

İnsana darılıp çatanlar vardır,
İnsanlara kızıp onlara çatma.
Bazı insanların yüreği dardır,
Onlar gibi lafı havadan atma.

Dost olan insan sözlerden alınmaz,

Sevgi ile yürekte,
İnsanlar bir incidir.
Kime sorsan merakta,
İnsanlar birincidir.

Üç kişi bir arada yürüyemez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.
Hata yapana kimse bir şey demez,
İnsanlar bir tuhaf akıl ermiyor.

Yolu yanlış olsa da geri dönmez,

Yüce Rabbim seni övüp yaratmış,
İnsanların en yücesi Muhammed.
Kendi nurundan özüne nur katmış,
İnsanların en yücesi Muhammed.

Yedi göğü Hak verdi zimmetine,

Güzel iş yapmak her zaman makbul olur derler,
İnsanların değeri güzel işle ölçülür.
Güzel iş yapan takdirle değer bulur derler,
İnsanların değeri güzel işle ölçülür.

İnsanlar çok zaman bir şeyi galeye almaz,

Peygamber Efendimiz ne güzel buyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.
Bu sözleri bütün ümmetine duyurmuştur,
İnsanları cehenneme götüren dilidir.

Güzel konuşan kimseler her zaman öndedir,

Menfaati olmadan yüzüne bakmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.
Adam havalıdır kimseyi takmaz,
İnsanlarda ahde vefa kalmamış.

Kendisinden başka kimseyi görmez,

El ele verip ileri koşalım,
Yiğitlerim sakın yorgun olmasın.
Hep beraber engelleri aşalım,
Vücudumuz sakın durgun olmasın.

Memleketim viraneye dönmesin,

Geçmişe bak gelecek ondan kurak,
Düşün hele seneler neden ırak.
Yattığın yatakta hayali bırak,
İnsanın ömrü gelip geçen düş değil.

Cihanda herkesin belli nazı var,