Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Sevda dediğin gönülde yücelir,
Gönül sevdasından uzakta kalmaz.
Sevda özümüzden beriye gelir,
Gönül sevdasından uzakta kalmaz.

Bazen gönül içinde çıkar hamaz,

Yüreğime perçem vursan yanarım,
Sevdan benden yana düşer sevdiğim.
Gece gündüz hep adını anarım,
Seni gören gönül şaşar sevdiğim.

Sevda beni gürbet ellere attı,

Bizler insanlarla konuşmayı çok severiz,
Gönül sohbet ister gerisi bizce bahane.
Sevdiğimiz kimselerle sohbete everiz,
Gönül sohbet ister gerisi bizce bahane.

İnsanın halini sormayan dostlar yaramaz,

Kırılan gönülü yapmak zor olur,
Gönül kırmak iyi bir şey değildir.
Kırılan gönülde ahu zar olur,
Gönül kırmak iyi bir şey değildir.

Kem söz diyenin hali olur duman,

Gönül gel seninle sohbet edelim,
Derdini anlatıp rahatla biraz.
İstersen şöyle kenara gidelim,
Derdini anlatıp rahatla biraz.

Yadelde mahsun mahsun durma öyle,

Aşkı ben yüreğime soruyorum,
Bir fersah yol gittim gönül içinde.
Sevdayla ben kendimi arıyorum,
Yolumu kaybettim gönül içinde.

Sevdanın sırrını özümde buldum,

Sevgiyi alıp yüreğine taşır,
Olacak olayları sezer gönül.
Bir acaip hal üzeri dolaşır,
Mekan içinde mekan gezer gönül.

Ne cana kasdeder ne gönül kırar?

Dünyada kaç tane müslüman varsa,
Gönüllerimiz bir inanın bana.
Kim din için fikir ortaya korsa,
Gönüllerimiz bir inanın bana.

Kime sorsan müslümanım şükür der,

Genç yaşımda kırmızı güller açtım,
Gönüllerin gülüydüm soldum artık.
Bülbül gibi güle bakarak uçtum,
Gönüllerin gülüydüm soldum artık.

İnan ağzımızın kalmadı tadı,

Sabır ile gönül bendini aştım,
Hakikat nurunu göremedim ben.
Kırk sene gönül bağını dolaştım,
Yine gönüllere giremedim ben.

Sözü alıp gönül dağında güttüm,