Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Rengarenk ışıklar ile bezenir,
Gökkuşağı gibi sevdamız bizim.
Bu sevdanın özüne sevgi denir,
Gökkuşağı gibi sevdamız bizim.

Sanki süzme bir ışığı andırır,

Dünyada İslamı sevenlerin,
Hüda’yı tanıyıp bilenlerin.
Gerçeği gözüyle görenlerin,
Üzerine gökten nur yağıyor.

İmanı dinde arayanların,

Bilge Kağanın emriyle Orhunda,
Göktürk Kitabesi yazan Tonyukuk.
Ey Türk kendine dön diyor onda,
Göktürk Kitabesi yazan Tonyukuk.

Millet olarak Tek Tanrıya uyan,

Her yapılan işte karşıma çıkma,
Gölge etme başka ishan istemez.
Bana engel olup canımı sıkma,
Gölge etme başka ishan istemez.

Sakın ola yolunuzdan sapmayın,

Ateşin ağacı yediği gibi,
Hasetlik te iyiliği yer yutar.
Büyüklerin bize dediği gibi,
Hasetlik te iyiliği yer yutar.

İnsan hasetliğin şerrini bilmez,

Bir gün Hasan-ı Basri Hazretleri yol aldı,
Hasbihal için Rabianın yanına geldi.

Rabia bir dere kenarına oturmuştu,
Hazreti Muhammede salavat getirmişti.

Hani Mecnunun aşkı nerededir?
Eski aşklardan geriye ne kaldı?
Ferhat dağı deldi derededir,
Eski aşklardan geriye ne kaldı?

Zaman gönül gözümüzü uyuttu,

Hey insan beşerin dur dediğinde,
Sonsuza kadar durabiliyorsun.
Aynı şeyi Yaradan’ın emrinde,
Bile bile neden terk ediyorsun?

Hani Galu Bela’da söz vermiştin,

Yün ile pamuğu alıp savuran,
Hallacların piri Şit Peygamberdir.
Yünü hallaç ile atıp deviren,
Hallacların piri Şit Peygamberdir.

Yünün üstüne kılıftan bez çeken,

Erenlerden feziz aldım sel oldum,
Gönülden çağlayıp coştum da geldim.
Sevgi ile akıp özde göl oldum,
Yürek havuzundan taştım da geldim.

Sevdamın peşinden hasretle koştum,