Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Bir hilalin gölgesinde Seyitler,
Osman Gazi askerini öğütler.
Edebalı ocağında yiğitler,
Türk ve İslam sancağını açtılar.

Kuran’a hizmet aşkıyla doğrulup,

Onlar dostların zararından emin olmak için,
Dostlarını kendilerinden uzak tuttular.
Düşmanlarının zararından korunmak için,
Yanına aldıkları düşmanları attılar.

Ne uzak tuttukları dostlar onlara karşı,

Peygamber duasıyla mezardan dirilip çıkmış,
Ebu Talip Hakka iman edip sonra ölmüştür.
Hazreti Muhammedin yüzüne sevgiyle bakmış,
Ebu Talip Hakka iman edip sonra ölmüştür.

Hak peygamber amcasının yanına giderek,

Yıllarca ağladım yüzüm gülmedi,
Dertlerime kimse çare bulmadı.
Dünyada ne yaptımsa olmadı,
Umutlarım boşa gidiyor benim.

Kime iyilik yaptım ise kızdı,

Neden birbirine düşman olursun?
Müslüman müslümanın kardeşidir.
Kötülük yapsan kötülük bulursun,
Müslüman müslümanın kardeşidir.

İnsan kendi benliğinden kopamaz,

İnsana Yüce Allah akıl vermiş,
Düşünce akılların cilasıdır.
Düşüncesi kıt olan aklı yermiş,
Düşünce akılların cilasıdır.

Gönül inceden inceye bağlıdır,

Hayatın düşler arasında kalan,
Bölümünün adıdır sessiz şiir.
Hayatta acı çekerek son bulan,
Ölümünün adıdır sessiz şiir.

İnsanın ufkunda yaralar açan,

Dertlerialıp bağrıma basalı,
Deli gibi çarpan yürek tasalı.
Gönlümde parlayan yıldız misali,
Düşlerimi alıp şafağa çektim.

Sevgi ırmak gibi gönülden sızar,

Aşk rüzgarı estikçe sevda ile,
Duygularım buz tuttu yüreğimde.
Benim sevdam düştü donarak göle,
Duygularım buz tuttu yüreğimde.

Sevda ile içim içimi yiyor,

Aklınızı kullanmayı öğrenin,
Duyguların esiri olmayalım.
Sizler makus talihinizi yenin,
Duyguların esiri olmayalım.

Düşünceyi yabana atmamalı,