Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Bakıp havanın sislisi ile,
İnsanın sinsisine dikkat et.
Evde bacanın islisi ile,
İnsanın sinsisine dikkat et.

İnsanı görünce sırıtır,

Kahvenin sırrı köpüğü taşmamak,
İnsanın sırrı haddini aşmamak.
Kulların amacı boşa koşmamak,
İnsanın sırrı haddini aşmamak.

İnsanın kanı kaynayıp coşsa da,

Hayattayken süslü giyinse bile,
İnsanın son elbisesi kefendir.
Giydiği elbiseler gelmez dile,
İnsanın son elbisesi kefendir.

Kulun giyinmesi olsa da vasat,

Senin ömür dediğin nedir?
Dalda olan kuru bir yaprak.
Yüce Allah her şeye kadir,
İnsanın sonu kara toprak.

Yola çıktığını yolda bulduğuyla değişen,
Hem yolunu kaybeder hem de dostunu kaybeder.
Çıkar için başka yola gitmek için eğişen,
Hem yolunu kaybeder hem de dostunu kaybeder.

Doğru olmak gerek doğruluk imandan canlar,

Sevgi güzel,
İnsanı sev.
Deme özel,
İnsanı sev.

Hak yaratmış,

İnsanları birbirine dost yapan,
İnsanı sevdiren duygu Allah'tan.
Sevgi ile yüreğimizden kopan,
İnsanı sevdiren duygu Allah'tan.

Yaşayan kimseye tavır alırdık,

İnsana dünyada yüz yirmi dört bin peygamber yetmedi,
İnsanın yolunu kaybetmesi için bir şeytan yetti.
Şeytan insanı aldattı insanın çilesi bitmedi,
İnsanın yolunu kaybetmesi için bir şeytan yetti.

Bencillik insanı sardı nefis kendini adam saydı,

Dünyada insanlara yirmi dört bin peygamber yetmedi,
İnsanın yolunu kaybetmesi için bir şeytan yetti.
İnsanları doğru yoldan kimse kenara itmedi,
İnsanın yolunu kaybetmesi için bir şeytan yetti.

Kabil Habil'i öldürdü hayatın değeri kalmadı,

Sen kulun değil Allah'ın önünde eğil,
İnsanın yüreği Allah aşkıyla dolmalı..
Cisminin büyük olması önemli değil,
Dünyada insanın yüreği büyük olmalı.