Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İlime gereken önemi vermek gerekir,
İlim seninle Rabbin arasında ışıktır.
İlim özde insanın kalbine sevgi dokur,
İlim seninle Rabbin arasında ışıktır.

Sen hayatın boyunca ilmi örnek alasın,

Amel etmek ilim ile güzeldir,
İlimsiz amel bir işe yaramaz.
İlim kulun ameline özeldir,
İlimsiz amel bir işe yaramaz.

İlim ile aydınlanmalı özüm,

Karabağ kan ağlarken unutmak olmaz,
Hocalı katliamını unutmadık.
Ermeniyi dost bilenler bunu bilmez,
Hocalı katliamını unutmadık.

Sabah ezanıyla evden kaldırdılar,

Yüzüne ayrı der ardından ayrı,
İnsanlar iki yüzlü insan olmuş.
Yaşamanın bile kalmamış hayrı,
İnsanlar iki yüzlü insan olmuş.

Bu çağa ayak uydurmak elbet zor,

İpleri kök boyasıyla boyayıp,
Eskiden halı dokuyordu anam.
Düğüm atarken ilmik ilmik sayıp,
Eskiden halı dokuyordu anam.

Sevdasını halılara vererek,

Sen ne yapsan yürekte yangın sönmez,
Esme deli rüzgar bağrım yanıyor.
Benim içimde olan sızı dinmez,
Esme deli rüzgar bağrım yanıyor.

Sanki seninle yangın mı sönüyor?

Sevda mı değişti bilmem sevgi mi?
Sevenin sırrına eremez oldum.
Gönülde askıya aldım sevgimi,
Hiç kimseye sevgi veremez oldum.

Gönlümün sevası mazide kaldı,

Daha küçük idin sığmazdın ele,
Seni asker eyledim güle güle.
Dağda seni kim vurdu söyle hele,
Etme yavrum bunu bize etme gel,
Gözümüz yaşlı bırakıp gitme gel.

Erenlerin ocağından su içtim,
Sevda ile içim yandı bir hoşum.
Gönül kafesinden sevgiyle uçtum,
Dosta doğru kanat çırpan bir kuşum.

Bülbül aşık olmuş çekiyor çile,

Kadınları dövmek bize yakışmaz,
Eşinize merhametli davranın.
Kaba kuvvet zaten size yakışmaz,
Eşinize merhametli davranın.

Çocuklarınızı doğuran odur,