Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Haydi gençler yürüyelim ileri,
Tekbir ile çınlatalım gökleri.
Düşman üzerine Asyadan beri,
Kanatlanıp uçmaya geliyoruz.

Yeniden düzenleyip yapısını,

Oğuz içinde şölen olunup,
Şölenimize gelen bulunup.
Türk töresince destur alınıp,
Aşıklar kopuzunu çalmalı,
Yiğitler çökerek oynamalı.

Eskiden yiğitler kendinden geçer,
Oğuz içinde yaşardı yurtları.
Rüzgara karşı sanki kanat açar,
Tunaya doğru koşardı atları.

Türkün töresiyle hareket eder,

Oğuz Kağan ile atlara binip,
Ta Ötüken yaylasından çıktı yiğitler,
Ellerinde kurt başlı bayraklar ile.
Oğuzun oymağını geçtiler,
Oğuz soylu Türkmenler.
Kürşad ile Çin seddinden haykırıp,

Sabah erkenden tarlaya giderek,
Öküzle çift süren analar nerde?
Göceyi pişirip tarna ederek,
Tahtalara seren analar nerde?

Malı maşakatı sürerek varıp,

Ölen sabi çocuklar cennete gider,
Ondan İbrahim Peygamber sorumludur.
Cennette çocuklara önderlik eder,
Ondan İbrahim Peygamber sorumludur.

Sevgiyle çocukların başında durur,

Bir garibin saçını okşamazsın,
Neyleyim ben senin gibi rüzgarı?
Yarama merhem olayım demezsin,
Neyleyim ben senin gibi rüzgarı?

İnsanlara huzur güven vermezsin,

İnsanlar meyve gibi önce toprağa düşer,
Günahı varsa insan kabir azabı çeker.
Ruh üflendiği vakit vücut dirilip yaşar,
Beden tohum gibi topraktan dışarı çıkar.

Vatan bizi kolunu açmış bekler,
Ölünce vatan koynunda yatarız.
İnsanlar üstümüze toprak ekler,
Ölünce vatan koynunda yatarız.

Bayrak duygumuza duygu katıyor,

Ülkeyi bir çiçek bahçesi düşün,
Her bir insan ülkede çiçektir.
Ona iyi bakmak olmalı işin,
Her bir insan ülkede çiçektir.

Birlik olalım bize el verin el,